salça.

Merhaba, Uzun zamandır yazmıyordum. Beni tekrar yazmaya itekleyense hayatımda olan değişiklikler oldu. İşimden memnun değildim. Hem de işe girdiğimden beri. Kim işinden memnun ki diyenleri duyar gibiyim. Ben de uzun süre salla başı al maaşı işten çıkınca arzu ettiğin hayatı yaşa diye diye avuttum kendimi. İş yerindeki mutsuzluğum normal hayatımı etkilemesin istedim hep ama etkiledi tabi. Yine de hayatta kelebek etkisine ve karmaya inanırım. Bu sevmediğim işte geçen 3.5 sene olmasaydı, o 3.5 sene bu şekilde geçmeseydi şu an hayatımda olan güzel şeylere belki de hiç rastlamayacaktım... Önce nerede başlayayım. Hangisinden bahsedeyim. Bodoslama gireyim. İnsanların iyi olarak değerlendirdiği bir şirkette çalışıyorum. Beyaz yakalıya merhaba deyin. İyi tarafları da var çalıştığım şirketin, yok değil allah için ama bir çok farklı şanssızlık bir araya gelince ben bu iş yerinden bir türlü memnun olamadım. İş tanımından memnun olamadım, insanlardan memnun olamadım, şirket yöneticilerind...

onun beni tanımazken taa 2010'larda seçip yan yana koyduğu 3-5 şarkı bile inanır mısınız yetiyor aslında onu sevmeme. şarkılar başlıyor ve içimde yükselen sevgi dalgasını anlatmama imkan yok. seviyorum da benim sevgim işte böyle, hem güzel, hem ağrılı.. ve sizce mümkün müdür birini böyle sevip onunla şarkılar eşleştirmemek? eşleştirdim. http://8tracks.com/thisisamie/lovin-him

Hep aynı t-shirt'ü falan giyersin ya. Ya da hep aynı yoldan gidersin.  Aradan yıllar geçer yine aynı şey olur falan. Hani diyet yapanların geçmekte zorlandıkları bi vücudun alıştığı kilo vardır ya yıllarca kalınan. Geçer sanırsın geçmez. Düzelir dersin düzelmez.  İnsan hep yeni bişey bulup eşleştirir ya mutsuzlukla. Hep yeni bir şey ister, hep daha fazlasını arar ya. Eski insanlar, eski yerler, eski hisler, aslında çok da farklı değil yeni insanlar yeni yerler ve yeni hislerden. Beynindeki ufak register'lara kodladığın, gereksiz sen'ler. Güncellenmiş hatalar. İşte öyle çıkılamayan da bir ruh hali var herhalde. Dönüp dolaşıp gelip yerleştiğin bir ruh hali. Paltonu çıkarmadan. İçinde gizlenip duran, bağışıklığın düştüğünde tekrar tekrar ortaya çıkıveren. işte böyle mutlu mutsuz. düştü düşecek. nasıl beceriyorum acaba hep suçlu olmayı, hatalı olmayı. 2010'da yapmışım bu listeyi, ve yıl olmuş 2014, ben böyle hissediyorum yine. ne de do...

Bir insanın özgüveninin olmaması ne kadar kötüyse, "yersiz özgüven"i olması da inanın bana o kadar kötü. Kimseyi küçümsemek istemem ama hani "başkasının yerine utanmak" diye bir şey var ya, o çok fena bi his ya. Bu aralar da çok sık olmaya başladı bana. Televizyona çıkan abuk subuk insanlar zaten bende bu davranış biçiminin oluşmasının temel sebebi de, geçenlerde bir blog'a denk geldim, bir hatun arkadaşımız. Sonra baktım işte dünya küçük, yüksek lisanstan aşinayım kendisine ve hatun sınıftaki o sabah 8:40 dersine akşam partiye gidiyormuşçasına gelen o acayip kız. Her neyse, günlük kıyafet tarzım tadında bir yazı yayınlamış. Moda bloglarını çok seviyormuş ve bir yerlerden başlamak istiyormuş. Link veresim var durumun ne kadar vahim olduğunu görün diye ama çok iyi bir insan olduğum için veremiyorum. Şimdi modanın ne olduğunu tanımlamak lazım ama, bana sorarsanız colins'ten bir düz kot üstüne defacto'dan düz siyah bir hırka giyip, üşenmeyip fotoğrafın...

Uzun zamandır yazmıyorum ya, neden diye düşündüm buldum. Hayatım çok sıkıcıymış meğer. Anne babaların ve komşu teyzelerin parmakla göstereceği bi yol izleyip geleneksel ile modern arasına sıkışmış hayatımda, bazen çok özgürüm, bazen odamın içinde bile tutsağım. Evet odamın içinde, çünkü ipimi koparıp gidemedim. Hem iyi ki büyükşehirde büyümüşüm diyorum, hem de başka şehirde yaşıyor olsaydık üniversite için gelecektim buraya ve nereden baksan 8 senedir yalnız yaşıyor olacaktım diyorum.

merhaba. bu sene ayağımı sürümüşüm otogara, havaalanına falan. her istediğime olmasa da sonunda İstanbul'da oluşu yıldırmayan, arkadaşların ve izinlerin denk geldiği bir iki konsere gidebileceğim. mir ile Depeche Mode ki bu konser + geziyi cidden iple çekmekteyim, ben çok keyifli olmalıyım, biz çok keyifli olmalıyız ve çok güzel bir haftasonu olmalı. Sonra da pın ile Kings of Convenience. Şükür kavuşturana!

merhaba. daha önce dilemiştim de birebir aynı olmasa da çok güzel olmuştu diye yine dileyeceğim. bir daft punk konseri olsa ya. çok istiyorum. ezbere sevenler değil de cidden sevenler olsa. ışıklar olsa falan, ne çok kalabalık ne de boş, acayip keyifli bir ortam olsa. ben de orda olsam. ne güzel olur.