Kaciyorum.

Merhaba, 

Bir suredir dusunuyordum, acaba yazmak iyi gelir mi diye. Muhtemelen cevap evet, ama insan pat diye de yazamiyor ki. Bi giris, gelisme lazim degil mi? 

Vaktim mi yok, yoksa acaba dusuncelerimden mi kaciyorum? Kactigim o dusunceler beni her ozel gunde, ya da her uyku tutmayan gecede gelip bulmuyor mu sanki? Kaciyorsam da cok da uzaga kacamiyorum sanki.. Bazen olumun bes evresinden geciyormusum gibi geliyor. Cunku olum gibi bisey oldu, ama kimse olmedi.. Neydi hakkaten olumun bes evresi? Dogru ya, olumun degil, yasin bes evresi. E yas da zaten sadece birisi olunce tutulmuyor. Keza birisi olmedi bu sefer, ama galiba yas tutuyorum ben. 

Bir zamanlar bu bloga ask acisi gibi seyler yazardim. Guzel gunlermis onlar. Gunler hala guzel, ama dertlerin en buyugunun cok da degmeyecek bi adam icin uzulmek oldugu gunler, aslinda dertsiz gunlermis. Duzelebilir, degisebilir, gencsin, zaman var, umut var, ne bileyim. Baskasi seni sever, sen baskasini seversin. Kucumsedigimden de degil ama, herhalde sonradan cekilen acilara kiyasla ask acisi cekmeyi tercih edebilir insan diye dusundugumden. Yine de buyuk konusmak istemem. Ask acisi cekilecek kisi var, kisi var simdi!

Ne diyordum, yasin bes evresi. Inkar, Ofke, Pazarlik, Depresyon, Kabullenme. Bi dusunmem lazim geriye donup, bu sirayla mi oldu her sey? Galiba evet. Ben buraya bunlari yazmak istedigime emin miyim? Kimse okumuyor diye dusunerek.. Ne diyordum, galiba evet, inkar. Inkar daha cok sok gibi gerceklesti. Bu karsimdaki babam mi? Bunlari soyleyen, bunlari yapan, benim bugun ben olmama %50 katkisi olmus, kisiligimin, tavirlarimin temellerine cimento atan adam mi gercekten? Ornek aldigim, cok saygi duydugum falan. Bi hata mi var, baskasinin etkisinde mi, bi derdi mi var? Uzun sure suren kaygilar, lohusalikla birlesen basima bir kotuluk gelecek dusuncesi. Terapiler. Sonra ofkelendim mi? Niye ben dedim mi? Niye ben demedim belki ama bu nasil benim basima geldi, nasil ustelik simdi basima geldi? Bu kadar kotu bi zamanlama olamazdi herhalde. Kotuluk yapmak ister gibi. Pazarlik ettim mi? Tanimlanan anlamda degil ama vekaletleri kurtarmak icin edilen pazarliklar. Biraz Mirac'in yerime ettigi pazarliklar.. Kopruyu gectik mi? Cok sancili gectik gectiysek de..

Peki simdi depresyon evresi mi? Ne zaman kabullenecegim olup biteni? Babamin hayatimda bir daha asla eskisi gibi olamayacagini. Yoksa kabullendim mi? Kabullenmis birinin hala uzulmeye hakki var midir? Yoksa artik uzuntuyu geride birakmis midir? Yok boyle degildir herhalde. Annemin oldugunu kabullendim mesela ama bu artik uzulmedigim anlamina gelmiyor ki. Sadece gozlerim dolmadan annem oldu diyebiliyorum, o kadar. Yani hemen aglamiyorum. Sonradan agliyorum :)

Cok garip bir seymis birini olmuscesine kaybetmek ama olmemis olmasi. Affedemeyecegini dusunecek kadar kirilmis olmak. Bu kisi siktiredilecek biri degilse ustelik bir de. Insan ebeveynini silebilir mi? Insan ebeveynine kusebilir mi? 

Terkedilmis gibi hissediyorum kendimi, yersiz, yurtsuz, cocukluk hatiralarima ihanet edilmis gibi, annemin kemikleri mezarinda sizliyormus gibi, yapayalniz kimsesiz birakilmisim gibi.. Gibisi biraz fazla. Yazdikca hafifler miyim acaba? 

Hangisi daha zor bilemedim, birinin orada hic olmamasi mi, orada olup seni istememesi mi?

Insanin cocugu olunca kendi cocuklugunu acayip irdeliyor, nasil buyudugunu, cocukluk hatiralari, basina gelenler, olmak istedigi anne ve olmak istemedigi anne, yer yer baba.. O yuzden de saniyorum bu donemde gelmesi bu olaylarin basima, beni bir farkli etkiledi. Cok destege ihtiyacim varken, kostek buldugum icin herhalde. Bir de herhalde terkedilme ile ilgili bir problemim var. Hayir nasil olur da insan vazgecer? Aklim almadigindan. 

Aslinda yalniz degilim, beni her seyden cok seven dunya iyisi bir esim, gozlerimin icine tum dunyasiymisim gibi bakan bir kizim, teyzem, kuzenlerim, esimin ailesi, yakin arkadaslarim var. Onlara hic haksizlik etmek istemem. Ama ozel gunlerde sarilip sarmalanan aile yumaklarini gorunce icim burulmuyor degil, yalan da soyleyemem. Her sey tekrar aklima geliyor, nasil olur da yani.. Nasil? Hic haketmedigim halde, nasil?

Olmus olmasi icin atilan dogumgunu vs mesajlarindan sonra, 2026'ya girerken kutlama kimsenin uzerine dusmeyen bir gun olunca, iletismedik karsilikli. Onu dusunup duruyorum. 

Iyilesmek icin ne gerekli onu bulmaya calisiyorum. Ankara'ya mi gitmek lazim? Kaciyorum..